کوهستان

گروه کوهنوردی آدینه(آخرین روز هفته وروز خوش)

پنجشنبه 27مرداد1390صعود به دماوند
نویسنده : غلامرضاخواجه ای - ساعت ۸:٤٠ ‎ق.ظ روز شنبه ٢٩ امرداد ۱۳٩٠
 

سلام
صعود یکروزه به دماوند تاریخ27مرداد90صبح پنجشنبه ساعت 2/5از تهران حرکت وساعت 5/5 به گوسفندسرا رسیدیم هوابر عکس پیشبینی های هوا شناسی بسیار عالی
وخوب بودسرما بحدی بود تا بتواند مخازن آب رادرگوسفند سرا منجمد کندبه سمت بارگاه حرکت کردیم وپس از استراحتی یکساعته صعود رابرای فتح بلندترین قله ی ایران
آغاز کردیم هوای قله بسیار خوب وبدون ابر بود  پس از فتح قله از مسیر شن اسکی ساعت شش بعدازظهر به  بارگاه بازگشتیم وپس از یک ساعت استراحت به سمت گوسفند سرا حرکت ودر نهایت ساعت 10/45به تهران رسیدیم.

در زمان‌های قدیم عده‌ای خود را به قلهٔ دماوند رسانیده بودند. ناصر خسرو در سفرنامه‌اش نوشته‌است که گویند بر سر دماوند چاهی است که نوشادر و کبریت (گوگرد) از آن گیرند صاحب آثار البلاد و اخبار العباد با نقل قولی دست دوم می‌گوید که عده‌ای از اهالی آن نواحی می‌گفته‌اند که در طی پنج روز و پنج شب به قله‌ٔ دماوند رسیده‌اند و قلهٔ آن را مسطح با مساحت صد جریب یافته‌اند گرچه از دور به مخروط می‌ماند اولین صعود موفقیت‌آمیز اروپائیان به قلهٔ دماوند در سال ۱۸۳۷ توسط تیلر تامسن صورت گرفته‌است همچنین نخستین صعود مستند ایرانی به این قله، به سال ۱۸۵۷ باز می‌گردد که تیم سرهنگ محمدصادق‌خان قاجار ارتفاع آن را ۶۶۱۳ ذرع تعیین نمود.
دماوند یک آتشفشان خفته است که امکان فعال شدن مجدد آن وجود دارددر برخی از سال‌ها از جمله سال ۱۳۸۶، دود و بخارهایی از قله خارج شد که برخی از شاهدان آن را گواهی بر فعال شدن این آتشفشان پنداشتند. اما در حقیقت در سال‌های پر بارش، با نفوذ آب به درون قله و برخورد سنگ‌های داغ، جریانی از بخار آب از دهانه قله خارج می‌شود و چنین به نظر می‌رسد که فعالیت‌های آتشفشانی صورت گرفته‌است والبته  ما نیز شاهد حفره ای جدید بودیم.
دماوند در اساطیر ایران جایگاه ویژه‌ای دارد. شهرت آن بیش از هر چیز در این است که فریدون از شخصیت‌های اساطیری ایران، ضحاک را در آنجا در غاری به بند کشیده‌است و ضحاک آنجا زندانی‌است تا آخرالزمان که بند بگسلد و کشتن خلق آغاز کند و سرانجام به دست گرشاسپ کشته شودهنوز هم بعضی از ساکنین نزدیک این کوه باور دارند که ضحاک در دماوند زندانی است و اعتقاد دارند که بعضی صداهایی که از کوه شنیده می‌شود، ناله‌های هموست
در تاریخ بلعمی محل زیست کیومرث کوه دماوند دانسته شده‌است و گور فرزند وی هم آنجا دانسته شده‌است. با این تفصیل که چون فرزندش کشته شد خداوند چاهی بر سر کوه برآورد و کیومرث فرزند را در چاه فروهشت. بلعمی سپس از مغان نقل کند که کیومرث بر سر کوه آتش افروخت و آتش به چاه اندر افتاد و از آن روز تا امروز (روزگار بلعمی) ده پانزده بار پرزند و به هوا برشود و از مغان نقل می‌کند که این آتش دیو را از فرزند او دور داردبه گفتهٔ تاریخ بلعمی جمشید به طبرستان به دماوند بود که سپاه ضحاک به وی رسید بنا به روایتی نبرد لشکر فریدون به سپاهسالاری کاوه با ضحاک در حوالی دماوند بوددماوند بار دیگر در گاه پادشاهی منوچهر مطرح می‌شود؛ آرش کمانگیر از فراز آن تیری انداخت تا مرز میان ایران و توران را تعیین کند
بعدها با پا گرفتن اساطیر سامی در ایران برخی شخصیت‌های این اساطیر هم با دماوند ارتباطاتی یافتند. از جمله «عوام [...] معتقدند که سلیمان‌بن داوود، یکی از دیوان را ک«صخر المارد» (سنگ سرکش) نام داشت در آن‌جا زندانی نمود. گویند، بر قلهٔ دماوند، زمین هموار است و از چاهی که بر فراز آن قرار دارد، روشنی بیرون آید.
در اشعار ایرانی معمولاً نام دماوند در ارتباط با اسطورهٔ به بند کشیده شدن ضحاک ظاهر می‌شود. فردوسی در شاهنامه در ابیاتی که داستان به بند کشیده شدن ضحاک توسط فریدون را تصویر می‌کند، چنین سروده‌است
برآن گونه ضحاک را بسته سخت         سوی شیرخوان برد بیدار بخت
   همی راند او را به کوه اندرون           همی خواست کارد سرش را نگون
   بیامد هم آنگه خجسته سروش         به خوبی یکی راز گفتش به گوش
که  این بسته را تا دماوند کوه   .          بِبَر همچنان تازیان بی‌گروه. 

..........